آخر دنیا بود قبر و قبور
آدمی بابد بکار گیرد شعور
این همه سعی و تلاش بی حضور
آخرش قسمت شود ما را قبور
عبرتی باید بود ای ذی شعور
غافلی غافل چر گشتی ز جور
آخرت را بین که اول منزلش
قبر باشد با لحد روی سرش
اولش اینگونه باشد ای رفیق
آخرش را آن اله داند دقیق
پی بترس از کار و بار بی حضور
تا نگردی روسیاه از هر قصور
توبه کن از فعل و افکار پلید
تا شوی در نزد رحمان روسفید